Ons filmpje is eindelijk klaar , na ons radioproduct kunnen jullie hier het resultaat voor video bewonderen, hopelijk is de kwaliteit niet al te slecht. Geniet ervan.
Sunday, May 13, 2007
Wednesday, May 9, 2007
Sidi Larbi Cherkaoui
Sidi Larbi Cherkaoui
Danser en choreograaf Sidi Larbi Cherkaoui wordt in 1976 geboren in Antwerpen als zoon van een Vlaamse moeder en een Marrokaanse vader. Larbi begint zijn carrière als danser in variétévoorstellingen en televisieprogramma’s en gaat daarna in Brussel studeren bij P.A.R.T.S., de dansschool van Anna Theresa De Keersmaeker, hier komt hij in contact met de techniek van choreografen als Williaml Forsythe, Pina Bausch en Trisha Brown. In 1995 behaalt hij de prijs voor beste Belgische danssolo in Gent, een initiatief van choreograaf Alain platel ( les Ballets C de la B). Platel maakt samen met Cherkaoui de voorstelling iets op Bach in 1997.Zijn volgende productie heet Anonymous society op muziek van Jaques Brel. Hij kaapt hier tal van prijzen door : de Fringe First Award en de Total Theatre Award in Edingburg en de Barclay theatre award in Londen.In 2002 werkt hij met de gehandicapte acteurs van theater stap in turnhout. In 2004 presenteert Sidi Larbi een nieuw project met Les Ballets C de la B, in opdracht van het festival d’Avignon, onder de naam Tempus Fugit. In 2005 werkt hij voor het eerst samen met Akram Khan, samen maakten ze de voorstelling Zero Degrees. Sidi Larbi Cherkaoui combineert in 2006- 2007 een intens tourschema van zijn repertoirestukken met de creatie van een nieuwe productie voor het Toneelhuis: Myth.
Radioproduct
Aanhoor hier ons radioprogramma, de kwaliteit via you tube laat wel ten wensen over !
Enjoy
Om duidelijkheid te scheppen over wat de mensen zeggen volgt hier het script !!
Soetkin : “Vlaanderen verken(d)(t), zoeken naar en gezocht worden.”
Mieke: “ Op onze wekelijkse zoektocht naar een markt met een hart, bezoeken we vandaag de vogeltjesmarkt. Deze Antwerpse markt staat symbool voor een sympathieke ontvangst, gezellige drukte, culturele diversiteit, nieuwsgierige Nederlanders en last but not least vogels. Niets bleek minder waar.”
Quote JP: “ Cultuurverschillen, dat is een groot probleem, vooral op de vogeltjesmarkt. Op de vogeltjesmarkt zijn heel veel vreemdelingen en die kelderen de prijzen. “
Quote Herman: “Ik ben wel voor verschillende culturen, maar dan moeten er ook voor iedereen dezelfde wetten zijn. Kijk, dat zijn twee vreemdelingen, wij moeten allemaal op een rij gaan staan, dat is een simpel voorbeeld, en zij staan drie meter vooruit. Ze durven er niets tegen zeggen, dan schreeuwen ze: discriminatie.”
Quote Anita: “Heel veel vreemdelingen op de markt, die allemaal met goedkope textiel staan. Het is niet meer wat het geweest is.”
Quote Abdel:” Cultuurverschillen, dat is Antwerps, dat is ongelofelijk. Verschillende culturen zijn erg aangenaam, het is altijd multicultureel geweest. Onze samenwerking
op de markt is heel goed. De markt heeft een hart hé.”
Quote Mohammed: “ Iedereen respecteert de ander en de verschillende cultuur.”
Marktkramer: “jaarebeskes iere, daar moet je geen suiker meer op doen. Subiet op jullie terras met een bolleke crème glace. De radio is er bij dan zijn we allemaal blij.”
Soetkin: Hoe gevleugeld is de vogeltjesmarkt nog?
Quote Anita: “Heel dat plein waren allemaal vogeltjes, die komen niet meer. Gaia is niet echt een goede invloed voor de vogeltjesmarkt. Ze hadden veel beter controle gedaan, iedere zondag een dierenarts rondsturen incognito die controleert. Maar voor de markt was dat niet goed. Dat heeft twee jaar geduurd, Hollanders dachten dat er gewoon geen markt meer was.”
Quote JP : “ Dat loopt hier vol Hollanders straks, echt waar dat loop hier vol. Ik denk dat er hier 60% Hollanders loopt straks.
Quote Germaine: “Ik vind de vogeltjesmarkt erg gezellig. Maar ik heb gehoord dat het hier vroeger groter was en dat er ook wel illegale praktijken zijn. Maar dat deert ons natuurlijk niet.”
Marktkramer : “Voor u maak ik speciaal een prijsje, omdat je er zo lief uitziet. Één voor acht, twee voor vijftien. Dat zijn getailleerde damesmodellen, ik heb de herenmodellen iets langer of iets korter, die zijn nu twintig euro, die komen van dertig euro.”
Soetkin: “Is er nog toekomst voor de markt?”
Quote Leen: “ De markt, nee, ik geef dat nog tien, maximum vijftien jaar. Dat wordt folklore.”
Quote Anita:” Op de markt komen ze echt nog buiten om een babbeltje te doen, sociaal contact. Maar voor de rest is de markt folklore aan het worden.
Quote JP: “Hier staan nu twee marginalen, dat is het volk van hier hé. Hier moet het goedkoop zijn, lelijk en goedkoop.”
Enjoy
Om duidelijkheid te scheppen over wat de mensen zeggen volgt hier het script !!
Soetkin : “Vlaanderen verken(d)(t), zoeken naar en gezocht worden.”
Mieke: “ Op onze wekelijkse zoektocht naar een markt met een hart, bezoeken we vandaag de vogeltjesmarkt. Deze Antwerpse markt staat symbool voor een sympathieke ontvangst, gezellige drukte, culturele diversiteit, nieuwsgierige Nederlanders en last but not least vogels. Niets bleek minder waar.”
Quote JP: “ Cultuurverschillen, dat is een groot probleem, vooral op de vogeltjesmarkt. Op de vogeltjesmarkt zijn heel veel vreemdelingen en die kelderen de prijzen. “
Quote Herman: “Ik ben wel voor verschillende culturen, maar dan moeten er ook voor iedereen dezelfde wetten zijn. Kijk, dat zijn twee vreemdelingen, wij moeten allemaal op een rij gaan staan, dat is een simpel voorbeeld, en zij staan drie meter vooruit. Ze durven er niets tegen zeggen, dan schreeuwen ze: discriminatie.”
Quote Anita: “Heel veel vreemdelingen op de markt, die allemaal met goedkope textiel staan. Het is niet meer wat het geweest is.”
Quote Abdel:” Cultuurverschillen, dat is Antwerps, dat is ongelofelijk. Verschillende culturen zijn erg aangenaam, het is altijd multicultureel geweest. Onze samenwerking
op de markt is heel goed. De markt heeft een hart hé.”
Quote Mohammed: “ Iedereen respecteert de ander en de verschillende cultuur.”
Marktkramer: “jaarebeskes iere, daar moet je geen suiker meer op doen. Subiet op jullie terras met een bolleke crème glace. De radio is er bij dan zijn we allemaal blij.”
Soetkin: Hoe gevleugeld is de vogeltjesmarkt nog?
Quote Anita: “Heel dat plein waren allemaal vogeltjes, die komen niet meer. Gaia is niet echt een goede invloed voor de vogeltjesmarkt. Ze hadden veel beter controle gedaan, iedere zondag een dierenarts rondsturen incognito die controleert. Maar voor de markt was dat niet goed. Dat heeft twee jaar geduurd, Hollanders dachten dat er gewoon geen markt meer was.”
Quote JP : “ Dat loopt hier vol Hollanders straks, echt waar dat loop hier vol. Ik denk dat er hier 60% Hollanders loopt straks.
Quote Germaine: “Ik vind de vogeltjesmarkt erg gezellig. Maar ik heb gehoord dat het hier vroeger groter was en dat er ook wel illegale praktijken zijn. Maar dat deert ons natuurlijk niet.”
Marktkramer : “Voor u maak ik speciaal een prijsje, omdat je er zo lief uitziet. Één voor acht, twee voor vijftien. Dat zijn getailleerde damesmodellen, ik heb de herenmodellen iets langer of iets korter, die zijn nu twintig euro, die komen van dertig euro.”
Soetkin: “Is er nog toekomst voor de markt?”
Quote Leen: “ De markt, nee, ik geef dat nog tien, maximum vijftien jaar. Dat wordt folklore.”
Quote Anita:” Op de markt komen ze echt nog buiten om een babbeltje te doen, sociaal contact. Maar voor de rest is de markt folklore aan het worden.
Quote JP: “Hier staan nu twee marginalen, dat is het volk van hier hé. Hier moet het goedkoop zijn, lelijk en goedkoop.”
Saturday, May 5, 2007
Geschiedenis
De Bourlaschouwburg dankt haar naam aan de architect Pierre Bruno Bourla. In 1828 was hij stadsarchitect van de stad Antwerpen en legde hij zijn plannen voor aan het Stadsbestuur voor een nieuwe schouwburg. Het gebouw werd gebouwd waar vroeger het Tapissierrspand stond, een pand voor het verhandelen van tapijten. Tussen 1829 en 1834 werd er aan de Bourlaschouwburg gebouwd. Op 1 september 1834 werd het gebouw ingehuldigd, het kreeg de naam: Théâtre Royal Francçaise.Het werd één van de bekendste schouwburgen van Europa. De Bourlaschouwburg is een Théâtre à L’Italienne, een Italiaans concept, maar geperfectioneerd met Franse invloeden. Kenmerkend aan dit theatertype is de halfronde zaalvorm die verticaal is uitgebouwd met verschillende balkons. Het toneel ligt ongeveer een meter boven de zaalvloer en wordt daarvan gescheiden door het portaal,de toneelmond en een voordoek. De theatermechanismen bevinden zich in de toneeltoren. Bourla gaf de Parijse interieurarchitect Philastre en Cambon de binnendecoratie te ontwerpen en de theatermechanismen voor de Schouwburg.Het ronde, rijkelijk versierde plafond werd de blikvanger van de zaal. Het theatermechanismen kwam tot stand door een weloverwogen systeem van katrollen, hefbomen, windassen en touwen. In de scènevloer werden ook op verschillende plaatsen valluiken voorzien.
Pieter Dens, de nieuwe stadsarchitect bouwde in 1865 een volledig nieuwe zaal in de schouwburg. Hij vergrootte de zitcapaciteit van het gebouw en verhoogde het plafond.Omdat de zaal groter werd, waren de traphallen veel te smal, daarom heeft men het gebouw aan de zijkant 3 meter vergroot.
In 1980 was de Bourlaschouwburg helemaal in verval, de schouwburg hield tot 1993 zijn deuren voor het grote publiek gesloten. De architecten De Winter en Van Hunsel kregen de opdracht de schouwburg te restaureren naar aanleiding van Antwerpen culturele hoofdstad.
Pieter Dens, de nieuwe stadsarchitect bouwde in 1865 een volledig nieuwe zaal in de schouwburg. Hij vergrootte de zitcapaciteit van het gebouw en verhoogde het plafond.Omdat de zaal groter werd, waren de traphallen veel te smal, daarom heeft men het gebouw aan de zijkant 3 meter vergroot.
In 1980 was de Bourlaschouwburg helemaal in verval, de schouwburg hield tot 1993 zijn deuren voor het grote publiek gesloten. De architecten De Winter en Van Hunsel kregen de opdracht de schouwburg te restaureren naar aanleiding van Antwerpen culturele hoofdstad.
Viktor Driessens
Viktor Driessens werd geboren in Rijsel op 6 mei 1820. In Frankrijk was hij geschoold bij het circus en in het Parijse volkstheater. Als jongeman kwam hij naar Antwerpen en begon hij interesse te tonen voor het theater. Zijn vader had een boordeel en zijn moeder een herberg, ze leefden gescheiden van elkaar. In 1853 stichtte hij mee het Nationael Tooneel op. Het eerste Vlaamse theater. De Bourlaschouwburg was toen gekend onder de naam Théâtre Royal Française, waar enkel het Théâtre des Variétés speelden. Er werden toen uitsluitend Franstalige stukken geprogrammeerd. Op 6 oktober 1953 opent het Nationael Tooneel van Antwerpen met het stuk De Dronkaerd van Pieter Frans Van Kerkchoven en het blijspel, in één bedrijf, Karel en Robrecht. Driessens speelt hierin de hoofdrol. Er werd in die tijd gebruikt gemaakt van een emplooistelsel. Een emplooi was een kaart waar op stond wat de acteur speelde : vader, moeder, oud vrouwtje, minnaar, held,enz. Er stond ook op welke rol je had binnen de hiërarchie : eerste rol, tweede rol, derde rol, rol van gedienstigheid,enz.
In het najaar van 1856 vertrek Driessens naar de Koninklijke Schouwburg in Den Haag en verlaat hij het Nationael Tooneel, omdat hij een hoofdrol niet krijgt. In het seizoen van 1863-1864 keert Driessens terug naar het Nationael Tooneel, dat tot 1873 door Eloy Lemaire wordt geleid. Vanaf 1873 tot 1880 wordt Driessens zelf directeur van de Bourlaschouwburg. Viktor Driessens moet in 1880 plaats maken voor een vijfkoppig bestuur nadat acteurs gedreigd hadden te vertrekken als Driessens niet zou worden vervangen. Driessens blijft maar er komen vier andere bestuursleden bij : Jos Dierickx, Willem Lemmens, Henri Van Kuyk en Frans Van Droeselaer. In 1882 moet Driessens definitief opstappen en wordt de nieuwe directeur van het Nationaal Toneel Frans Van Droeselaer. Hij blijft de volgende vierentwintig jaar directeur. In 1885 wordt Driessens tijdens een opvoering in het derde bedrijf door een beroerte getroffen. Drie dagen later overlijd hij. Zijn begrafenis was een theatraal evenement.
In het najaar van 1856 vertrek Driessens naar de Koninklijke Schouwburg in Den Haag en verlaat hij het Nationael Tooneel, omdat hij een hoofdrol niet krijgt. In het seizoen van 1863-1864 keert Driessens terug naar het Nationael Tooneel, dat tot 1873 door Eloy Lemaire wordt geleid. Vanaf 1873 tot 1880 wordt Driessens zelf directeur van de Bourlaschouwburg. Viktor Driessens moet in 1880 plaats maken voor een vijfkoppig bestuur nadat acteurs gedreigd hadden te vertrekken als Driessens niet zou worden vervangen. Driessens blijft maar er komen vier andere bestuursleden bij : Jos Dierickx, Willem Lemmens, Henri Van Kuyk en Frans Van Droeselaer. In 1882 moet Driessens definitief opstappen en wordt de nieuwe directeur van het Nationaal Toneel Frans Van Droeselaer. Hij blijft de volgende vierentwintig jaar directeur. In 1885 wordt Driessens tijdens een opvoering in het derde bedrijf door een beroerte getroffen. Drie dagen later overlijd hij. Zijn begrafenis was een theatraal evenement.
Subscribe to:
Posts (Atom)